zaterdag 22 maart 2014

Füsün Erdogan



Mijn moeder, Füsun Erdoğan, journalist en oprichtster van Özgür Radyo, is in 2006 gearresteerd als gevolg van een politiecomplot. Gedurende de eerste twee jaren van haar voorarrest werd haar het fundamentele recht om zichzelf te verdedigen ontnomen doordat haar dossier als ‘vertrouwelijk’ werd bestempeld en er een geheimhoudingplicht op werd gezet: met haar of haar advocaten werd geen enkele informatie gedeeld. Gedurende twee jaar wist zij niet waarvoor zij was gearresteerd.


In 2011 is zij gediagnosticeerd met schildklierkanker. Hoewel de diagnose tijdig was gesteld, heeft zij een jaar moeten wachten op een fatsoenlijke behandeling vanwege bureaucratische rompslomp. Alsof dat nog niet genoeg was, heeft zij 7 jaar in voorarrest moeten zitten alvorens zij afgelopen november, zonder enig concreet bewijs en slechts gebaseerd op “de overtuiging van de rechter”, is veroordeeld tot een levenslange gevangenisstraf. Dit is tevens een straf voor haar familie en haar geliefden.

Eerder, in 1996 , was Füsun Erdoğan al eens gearresteerd en gemarteld. Vanwege deze onmenselijke behandeling heeft zij een klacht ingediend tegen de Turkse staat bij het Europese Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM). Met succes: in 2009 is Turkije in deze zaak door het EHRM veroordeeld.

Het EHRM heeft de Turkse staat overigens ook veroordeeld in verband met het schenden van de persvrijheid (sluiten van Özgür Radyo), alsmede in 2013, in verband met het onredelijk lang durende proces. Helaas is Turkije leidend in de wereld met het hoogste aantal journalisten in de gevangenis. Vandaag de dag zijn er meer dan 60 journalisten in de gevangenis, puur en alleen omdat zij hun werk als journalist hebben gedaan. Desondanks probeert Turkije de wereld te misleiden en ervan te overtuigen dat deze journalisten vast zitten vanwege ‘illegale activiteiten’. Als deze aantijgingen van de Turkse overheid zouden kloppen, en als dat ook zou opgaan voor Füsun Erdogan, dan zou zij in juli van dit jaar niet de Persvrijheidsprijs 2013 hebben ontvangen van de Turkse Vereniging voor Journalisten.

Wij als haar familie kunnen met alle zekerheid stellen dat wij de waarheid en alle feiten met betrekking tot haar zaak kennen. Net zoals vele andere journalisten is ook Füsun Erdoğan veroordeeld op politieke gronden en zonder deugdelijke bewijsvoering; de zaak wemelt van de ongeregeldheden. Desondanks blijven wij geloven in een echte democratie en rechtvaardigheid, niet alleen voor Füsun Erdoğan, maar ook voor alle andere journalisten die vast zitten. Wij eisen onmiddelijke vrijlating van Füsun Erdoğan en een beëindiging van deze onrechtvaardigheden. Wij zullen onze stem verheffen tegen deze onrechtvaardigheid en bij elke deur aankloppen totdat zij vrijgelaten wordt.

Vrijheid voor Füsun Erdoğan! Journalisten zijn geen terroristen!

Update: De Turks-Nederlandse journaliste Füsün Erdogan blijft vastzitten in een Turkse cel. De tot levenslang veroordeelde Erdogan had een verzoek tot vrijlating ingediend, maar het hooggerechtshof in Istanbul heeft dat afgewezen.

1 opmerking:

  1. Volgens mij is Rusland het land met de meeste journalisten in de gevangenis, want in de VS worden lastige journalisten meestal vermoord. Turkije heeft mogelijk wel het meeste Journalisten in de gevangenis in Europa en omgeving, maar op de wereld lijkt me toch wat overdreven.

    Rusland zal daar geen getallen over geven, maar folteren gebeurd daar ook. Net als in Nederland, al gebeurd dat niet in alle gevangenissen hier. Ik werd zelf gemarteld in Grave bij Nijmegen, maar in de PI in Vught was ik niet gemarteld, maar Erwin Lensink weer wel daar. Martelen in Nederlandse gevangenissen is meestal met chemische middelen, isoleercellen, individuele mishandeling door bepaalde bewakers, maar niet alle bewakers mishandelen gevangenen in Nederland. Folteren in Nederland gebeurd nogal achterbaks, psychiaters experimenteren op gevangenen, gevangenen worden opzettelijk verslaafd gemaakt aan Valium en andere harddrugs. Islam wordt opgedrongen in Nederlandse gevangenissen, het heeft een beperkt effect, maar moslims zijn aanmerkelijk beter af dan niet-moslims in Nederlandse gevangenissen. Geen EKO keurmerk, maar wel Halal voedsel beschrijft de enorme corrupte atmosfeer.

    Baybasin heeft een moeilijk tijd te doorstaan, maar dat hij geinterviewd wordt is erg behulpzaam, want het beschermt hem tegen moord en mishandeling. Het is een wonder dat Karate Bob het Nederlandse gevangenis wezen heeft overleefd, want moorden en pogingen tot moord zijn aan de orde van de dag in de bewaarhuizen Nederland, een deel van de ingezetenen zijn dissidenten zoals deze Turkse journalist.

    BeantwoordenVerwijderen