woensdag 29 augustus 2012

Uit de tent gelokt?

Henricus Cornelius Johannes Lodewijk (Harry) Borghouts (Bergen op Zoom, 7 februari 1943) is een Nederlandse politicus voor GroenLinks, topambtenaar en bestuurder. Hij was van 2002 tot 1 december 2009 commissaris van de Koningin in Noord-Holland. Zijn tweede periode als commissaris van de Koningin kenmerkte zich door een aantal controverses rond zijn positie als commissaris van de Koningin en bestuurder bij semi-publieke instellingen.

In 1989 wordt hij door Ien Dales benoemd als directeur van directie Politie van het ministerie van Binnenlandse Zaken. Daarna is hij als projectmanager verantwoordelijk voor de reorganisatie van de politie. Tussen 1992 en 1996 is hij directeur-generaal Openbare Orde en Veiligheid op het ministerie van Binnenlandse Zaken. In 1996 wordt hij door minister Sorgdrager benoemd tot secretaris-generaal van het Ministerie van Justitie. In 1999 achtte de commissie-Kalsbeek Borghouts, als secretaris-generaal van Jusititie, verantwoordelijk voor het niet tijdig informeren van minister Korthals van Justitie over coketransporten

In de periode dat Borghouts commissaris van de Koningin was, speculeerde de provincie Noord-Holland op banken in IJsland met 78 miljoen euro tegen een rentevergoeding van 5%. Het geld werd geleend van De Nederlandsche Bank. Door de kredietcrisis is dit bedrag geheel verloren gegaan. Borghouts kwam hard in aanvaring met minister van Financiën Wouter Bos over de tegoeden van Icesave waar de provincie beslag op had laten leggen. Bos wilde dat particulieren voorrang kregen met het terugkrijgen van hun geld boven de provincie.
De onderzoekscommissie die de rol van de commissaris van de Koningin en de Gedeputeerde Staten van Noord-Holland in deze zaak heeft onderzocht concludeerde in haar rapport dat het dagelijks bestuur van de provincie onvoldoende financieel toezicht heeft gehouden en daarbij eigen regels heeft overtreden. De onderzoekscommissie concludeerde dat het provinciebestuur niet de Wet Financiering Decentrale Overheden had overtreden, maar wel in strijd had gehandeld met de Verordening financieel beheer en het financieringsstatuut, die door Provinciale Staten zijn opgesteld.

Daarin is vastgelegd aan welke voorwaarden moet worden voldaan voordat grote hoeveelheden geld ergens worden geparkeerd.[5][6] Borghouts werd verweten bestuurlijk tekort te zijn geschoten. Vooruitlopend op het debat in de Provinciale Staten trad het college van Gedeputeerde Staten af, een formele kwestie: door hun aftreden hoefden de leden van GS geen verantwoording af te leggen over de verdwenen miljoenen tijdens het openbare debat met Provinciale Staten. Het voornemen was om een paar weken later dezelfde personen weer als gedeputeerden te benoemen. Toen dit bekend werd, traden drie gedeputeerden alsnog definitief terug, de overige leden werden opnieuw benoemd in dezelfde functie.[7] Borghouts besloot aan te blijven als commissaris van de Koningin, omdat dit volgens hem geen politieke, maar een benoemde functie is. Borghouts mocht van de meerderheid van de Provinciale Staten aanblijven, mits hij afstand deed van zijn politieke functies. Het gaat om taken die de commissaris heeft als voorzitter van Gedeputeerde Staten, zoals huisvesting, personeel, interne ICT, internationale betrekkingen, facilitaire en juridische zaken. Borghouts behield de verantwoordelijkheid voor de openbare orde en veiligheid op provinciaal niveau, ook hield Borghouts zijn wettelijke taken als commissaris van de Koningin en als voorzitter van de Provinciale Staten, zoals bij benoemingsprocedures van burgemeesters en korpschefs.[8] Bij de lintjesregen van 2006 werd Borghouts benoemd tot Officier in de Orde van Oranje-Nassau.

Oud-gedeputeerde Ton Hooijmaijers (VVD) nam in 2007-2008 in totaal zo'n 3000 euro op met de provinciale creditcard, zonder dat hij er bonnetjes van kon overleggen. Deze geldopnames zijn goedgekeurd door commissaris Harry Borghouts. De onregelmatigheden in de declaraties werden begin september 2009 aan het licht gebracht[9]. Op 11 september 2009 kondigde Borghouts echter aan per 1 december van dat jaar af te treden.[10] Hij zei hierover: "Afgelopen zeven jaar heb ik met veel plezier het ambt van commissaris van de Koningin uitgeoefend. Maar dat is nu verdwenen",[11] was de verklaring.

Borghouts had als topambtenaar en als commissaris van de Koningin een groot aantal nevenfuncties. Door een aantal van deze functies raakte Borghouts in opspraak.

Borghouts raakte in 2008 in opspraak als voorzitter van de Raad van Toezicht van de Stichting IJsselmeerziekenhuizen, een functie die hij bekleedde sinds 2002. Uit onder meer een inspectierapport en een vertrouwelijk visitatierapport uit 2008 bleek dat er na jaren nog altijd ruzie is tussen artsen onderling en tussen artsen en het bestuur. De zorg voor patiënten zou daaronder lijden. Een commissie stelde al in 2002 vast dat er te weinig patiënten waren om de IJsselmeerziekenhuizen overeind te houden. Jaarverslagen lieten miljoenentekorten zien. De Inspectie van de Volksgezondheid stelde de operatiekamers van de IJsselmeerziekenhuizen buiten gebruik. Daarnaast constateerde de inspectie dat er in de operatiekamers van beide locaties geen adequaat kwaliteitssysteem rond de zorgprocessen bestond. Bij het onderzoek bleek ook dat de Raad van Bestuur al in april 2008 op de hoogte was van deze onacceptabele situatie, en dat zij niet genoeg maatregelen heeft getroffen. Volgens Borghouts zou de Raad van Toezicht echter niets te verwijten vallen.[12][13][14][15]

Volgens Borghouts waren de misstanden in de eerste plaats een zaak van de medische staf, in de tweede plaats een zaak van de inspectie, in de derde plaats een zaak van de Raad van Bestuur. Pas daarna komt de Raad van Toezicht in beeld, aldus Borghouts. Op de vraag óf de Raad van Toezicht had moeten ingrijpen, antwoordde Borghouts: "We wisten er niets van", waaruit bleek dat de Raad van Toezicht geen actieve controlerende of toezichthoudende rol had gespeeld.

Op 1 april 2009 werd Borghouts benoemd tot voorzitter ad interim van het ABP-bestuur, daarmee was hij de opvolger van Elco Brinkman die vanaf 2001 voorzitter was. Borghouts maakte al deel uit van het ABP-bestuur sinds 2001. Tegen de benoeming van Borghouts tot voorzitter protesteerde een groep ABP-leden, verenigd in de Nederlandse Bond voor Pensioenbelangen. Deze NBP beriep zich op wettelijke bepalingen die eisen stellen aan deskundigheid en betrouwbaarheid van bestuurders. De bond wees erop dat de provincie Noord-Holland miljoenen euro's had weggezet bij de failliete IJslandse bank Landsbanki.[16][17]

 Tijdens het debat over de verdwenen miljoenen kondigde Borghouts aan zijn functie als voorzitter van het ABP op te zullen geven. Daarmee redde hij onder andere zijn positie als commissaris van de Koningin. Achteraf bleek dat Borghouts weliswaar zijn voorzittersfunctie op wilde geven, maar toch lid wilde blijven van het bestuur van het ABP. Het CDA en de PvdA in Noord-Holland zeiden een motie van wantrouwen tegen Borghouts in te dienen als hij als bestuurder van het ABP aan te blijven. GroenLinks steunde Borghouts omdat hij 'had bewezen beide functies te kunnen combineren'.[18] Onder druk van Provinciale Staten maakte Borghouts op 3 juli 2009 bekend dat hij per 1 december 2009 zou stoppen als bestuurslid van het pensioenfonds ABP. De bijbaan als bestuurslid van het ABP leverde Borghouts in 2008 ruim 38.000 euro op.[19][20]

Al het bovenstaande is niet verzonnen door JDTV, maar gewoon te vinden op een wikipediapagina.
Je zou bijna vergeten dat dit filmpje eigenlijk over Joris Demmink hoort te gaan.
Oplettende kijkertjes hebben overigens door dat Dhr Borghouts Secretaris Generaal van Justitie was, op het ogenblik dat Dhr.Baybasin in 1998  in de cel verdween.

We zijn benieuwd of Dhr.Borghouts ons hier eens een interview over wil geven.

2 opmerkingen:

  1. Ontzettend mooi filmpje JDTV

    Zulke hoge kwaliteit, met zo'n laag budget. U bent echt ontzettend goed bezig. Een net interview, niet te lang zodat zijn eten niet koud wordt. De beste man mag zelfs zien hoe de opzet werkte.

    Wat heer Borghouts nu bedoelt met zijn opmerking dat heer Demmink ook maar beschikt over enige beleefdheden is mij een raadsel, nadat ik heer Demminks onbeleefde wijze van toespreken van de pers heb mogen zien in eerdere producties van uw kant. Gewoon weglkriupen voor de mensen die hem betalen in zijn PEPERDURE pooierbak. Het gebruiken van een dergelijke auto betaald van belastinggeld is al erg onbeleefd, laat staan het ontwijken van vragen die gebaseerd zijn op publicaties van advocaten met ernstige serieuze verdenkingen.

    De leugen die hij verteld, is dat heer Demmink een heer zou zijn, dat is zeker niet zo. De kosten van zo'n duur pak dat de schijn van beleefdheid moet geven is een ernstige belediging aan het volk, waaraan niet enkel heer Demmink zich schuldig maakt. En natuurlijk het verwijzen van "onderzoeken door instanties", zonder namen. Zijn opmerking dat vragen stellen over de misdaden der staat moet stoppen, dat kan men zelfs opvatten als een serieuze bedreiging. Een heer bedreigt niet.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. "Deze video is privé"... dat schiet lekker op!

    BeantwoordenVerwijderen